header
Home Over mij
Uitrusting
Tips & Tricks
Blog

Zuid Spanje (Andalusia)
3 oktober t/m 17 oktober 2010. Afstand 1184 kilometer.

De route
Vanaf Rotterdam ben ik rechtstreeks naar Malaga gevlogen en daar op de fiets gestapt. Het was niet lastig om van het vliegveld in Malaga af te fietsen. Vanuit de vertrekhal ging ik linksaf richting het Noorden. Langs de parkeerplaatsen voor 'lang parkeren' via de MA416 richting Zapata.

Via Antequera, Alhama en Padul fietste ik naar de Sierra Nevada. Vanaf Pampaneira ben ik de Pico de Veleta opgefietst. De hoogst begaanbare berg van 3200 meter. De weg omhoog is een gravelpad waar geen gemotoriseerd verkeer mag rijden. Geweldige uitzichten over het kale, rotsige landschap. Afdalen naar Granada en vervolgens naar Guadix. Jodar, Jaen, Alcala en Priego. Langs verschillende stuwmeren naar Olvera. Ubrique, Ronda en toen weer terug naar Malaga.   

route andalucia

Verslag Andalusia

Half 5 'smorgens zit ik al op de fiets op weg naar Rotterdam Airport. Het is vanaf Vlaardingen slechts een kilometer of 13 fietsen dus ik ben er al snel. Fiets verpakken met wat bubbeltjesfolie, fietstassen in mijn bagagezak en inchecken. Het verloopt allemaal vlot. Dat is zo prettig als je vanaf een klein vliegveld vertrekt. Ik land om een uur of half 10 in Malaga. Het zonnetje schijnt, heerlijk weer.

Via de M3402 fiets ik naar Antequera. een heel mooie route langs een stuwmeer. Er rijdt weinig verkeer omdat een stuk van de weg is weggespoeld. Met de fiets kan ik er echter gemakkelijk langs. Veel wegen in Andalusia worden slecht onderhouden, valt mij later op. Waarschijnlijk is daar nu geen geld meer voor vanwege de economische crisis. Oei, ik voel een enorme kramp in mijn rechterharmstring. Twee weken terug was ik nog bij de huisarts en bleek ik een overbelasting van mijn rechterkuitspier te hebben. Mijn enkel was flink opgezwollen toen. Dat rechterbeen werkt een beetje tegen de laatste tijd. Ik hoop dat ik er niet al teveel last van zal hebben.

andalusiaandalusia

Vanaf Antequera fiets ik via Archidona en Alhama richting de Sierra de Nevada. Archidona ligt op een heuvel, een mooi wit dorp waar Andalusia om bekend staat. Er ligt een gravelpad langs de snelweg dus dat fietst prettig. Langs de weg staan roze oleanders. Erg mooi. Voorbij Zafarraya, in een wijd dal is een tuinbouwgebied. Tomaten, artisjokken, kool en bonen. Mensen zijn bezig op het land. Na een klim door een bossige gebergte volgt er een frisse afdaling naar het stuwmeer waar een camping is. Ik heb hier eerder gefietst, in 2006.

De Sierra Nevade
Het gaat gelukkig goed met mijn been en ik heb besloten om de Sierra de Nevade over te steken en wel, via de Pico de Veleta. Toen ik in 2006 in Granada was, had ik me zo┤n beetje voorgenomen om die klim ooit te doen. Toen had ik echter geen tijd ervoor maar nu ik toch weer in de buurt ben.... De Veleta is 3400 meter hoog. Slechts 3 maanden per jaar is deze toegankelijk per fiets i.v.m. de sneeuw op de top. Aan de zuidkant is een gravelpad omhoog. Hier mag geen gemotoriseerd verkeer rijden. De afslag is in Pampaneira. Ik informeer bij een ranger nog even naar de weersvoorspelling. Er is wat regen op komst in de nacht en hij waarschuwd mij dat ik dus in een dag de oversteek moet doen.

Zo begin ik aan de klim. De weg omhoog gaat geleidelijk. Het wegdek wordt wel steeds slechter en gaat over in gravel. De klim gaat over een afstand van 43 km van 500 naar 3400 meter. Na de slagboom rijden er geen auto┤s meer en zal ik vrijwel alleen zijn. Het kale, droge maanlandschap en de stilte maken het heel bijzonder. Vanmorgen ben ik in Orgiva vanaf de camping gestart. Ik ga het dus niet in een dag halen. Op een hoogte van 2700 meter wordt het pad slechter en smaller en loopt vlak langs een steile wand. Dit is waarschijnlijk de laatste plek waar ik nog een vlak plekkie voor mijn tentje zal vinden. Zo zit ik even later van de mooie zonsondergang te genieten. ┤sNachts daalt de temperatuur tot onder het vriespunt. Mijn slaapzak is hier niet voor gemaakt dus ik heb het heel koud en slapen doe ik weinig.

Zodra ┤smorgens de zon doorbreekt wordt het gelukkig snel warm. Er hangt een dikke mist in het dal. Ik kijk dus op een wolkendek. Zo mooi! Verder naar de top wordt het pad alsmaar slechter. Soms moet ik lopen vanwege de grote keien op het pad. Maar het uitzicht is geweldig dus ik neem er ook de tijd voor. Onder de top ligt nog wat sneeuw. IJskoud water stroomt over het pad. Ik zie 2 berggeiten met groot gemak de steile rotswand opspringen. Langzaam ga ik vooruit maar bereik de top. Even kan ik het het uitzicht genieten voordat de lucht dichttrekt met grijze wolken. Snel mijn jas, handschoenen en regenpak aan om af te dalen richting Granada. Een ijzig, koudafdaling. Vˇˇr Granada is een mooie camping waar ik een hete douche neem.

andalusiaandalusia

Na regen komt zonneschijn
Op weg naar Gaudix fiets ik langs een stuwmeer. Een mooi stukje Andalusia hier. Heerlijk rustig en de zon is warm. Omdat ik laat in het seizoen ben, is het landschap vrij droog. In La Pezu ga ik een kleine supermarkt binnen. Oei, wat een vreselijke geur hangt hier. Waarschijnlijk is dat afkomstig van de grote varkenspoten die aan het plafond hangen. Ik koop snel een Cola en een pak koekjes en vertrek weer. Pedro Martinez, een bizar plaatsje. Gesloten deuren en luiken voor de ramen. Geen mensen op straat, geen teken van leven. De gure wind die is komen opzetten doet me rillen. Ik fiets door naar het volgende plaatsje, niet veel gezelliger maar er is een pension waar ik de nacht doorbreng. Er zijn geen campings in dit gebied en wildkamperen is vrijwel onmogelijk door de vette kleigrond.

Op weg naar Jaen gaat het regenen. En hoe! Ik vlucht een bushokje in en breng daar 2 uur door. Ik haat regen! Dan komen er twee fietsers voorbij. Nederlanders die ook op weg naar Jaen zijn. Ik sluit aan want met zijn 3-en door de regen fietsen is minder erg dan alleen. We rijden door een dikke mistwolk heen. Je kan nog geen 5 meter ver kijken. Bizar dit! Eenmaal in Jaen regent het nog harder. Het water stroomt als een rivier over de weg. We zoeken een hotel op in het centrum waar ik mijn natte zooi kan drogen en de fiets mag binnen in de hal staan. 'sAvonds wordt het gelukkig droog en is er feest in de stad. Een lange optocht van sprookjesfiguren. Erg leuk om te zien. Toch nog een leuk eind van de natte dag.

Bij Jaen ligt een fietspad naar Los Villares. Het fietspad wat eerst vlak langs de weg ligt, gaat op een gegeven moment onhoog. De weg is verboden voor fietsers. Het fietspad loopt soms zo stijl omhoog dat ik af moet stappen. Het gaat de berg over, de weg waar ik net nog mog fietsen, gaat er juist omheen met een lichte bocht. Uiteindelijk kom ik ook weer op de weg terecht. Ik weet niet wat hier de bedoeling van is maar dit is echt "Waste of money"...... EU money. Aan het eind van de dag bereik ik een camping die inmiddels gesloten is. Gelukkig mag ik van de eigenaar mijn tentje opzetten.

andalusiaandalusia

Rode plakklei
Een slechte nacht gehad. Wakker gehouden door een hond die mijn tent erg intressant vond en smorgens vroeg gewekt door een haan die het nodig vond om half 5 zijn bek open te trekken. Vandaag kom ik weer in de buurt van Antequera. Het is me al opgevallen dat er veel oude mensen in Andalucia zijn. Ook nu kom ik een engels stel tegen die na hun pensionering hiernaartoe zijn verhuisd. Rust en het mooie weer zijn de redenen van hun emigratie. Ze wonen in een nieuwbouwwijk in een klein plaatsje bij Antequera.

De camping waar ik sta heeft een rode kleigrond. Toen ik gister arriveerde was de klei droog en hard, nu het regent is die plakkerig. Aan mijn fietsschoenen zit een enorm plakkaat klei die ik nauwelijks loskrijg. Met veel moeite en getob heb ik mijn tent redelijk schoon kunnen inpakken maar mijn handen, broek, fietsbanden en schoenen zitten onder de vette klei. Bij de waterkraan kan ik het een beetje schoonspoelen en wanneer ik op de fiets zit, vliegen de kleistukjes mij om mijn oren.

andalusiaandalusia

Ontsnapping
Ik rijd door de Sierra de Tablon via Pruna en Olvera naar Zahara de la Sierra. Vanwege de regen en al het schoonmaakwerk ben ik vanmorgen laat vertrokken. Het wordt dus al donker wanneer ik het plaatsje tegen de berg bereik. Met die zonsondergang is het wel mooi belicht. De camping ligt iets verder. Ik zie een campingbordje staan met nog 5 km. Even doorfietsen dus. Het is donker wanneer ik aankom. Echter is de camping gesloten. Bij het restaurantje ernaast informeer ik of ik toch mijn tentje mag opzetten. De vrouw is totaal niet behulpzaam en maakt een gebaar dat ik weg moet gaan. Een poging om de camping toch op te fietsen wordt weerhouden door hondengeblaf. Teleurgesteld fiets ik verder. Dan zie ik een soort van recreatieveldje en besluit daar mijn tentje op te zetten. Het is pikkedonker, niemand die me ziet en morgen vertrek ik weer vroeg. Wanneer ik de volgende ochtend wil ik vertrekken, blijkt het hek afgesloten te zijn met een kettingslot. Rondom het veldje is een 2,5 meter hoog hek met prikkeldraad. Oei! Wat nu? Even wachten, misschien dat er straks mensen komen. Als om half 11 nog niemand te bekennen is, pak ik een ijzeren pen en probeer de bevestingspunten van het hek aan de palen kapot te draaien. Dit lukt. Nu kan ik het hek van gaas iets naar beneden trekken. Ik pak de stoel die bij een gebouwdje staat en til mijn fiets over het hek. Gooi mijn tassen erover en klim er zelf overheen. Ik voel me een crimineel die ontsnapt. Snel laad ik alles op de fiets en weg ben ik. Voordat de eigenaar komt.

Grazalema is een van de mooiste dorpen van Andalucia. Een wit dorp omringt door bergtoppen. Ook valt hier jammer genoeg de meeste regen. Ook nu hangt er wat dreigends in de lucht. Wanneer ik afdaal naar Ubrique, klaart de lucht op en blijft het droog. 'sAvonds sta ik op de camping bij Agatocin. Een hele camping voor mij alleen!

andalusiaandalusia

Geweldig tot de laatste dag!
De omgeving rond Ronda is geweldig. Een mooi berglandschap. Er rijdt opvallend weinig verkeer. ik had het hier drukker verwacht. Ik arriveer vroeg op de camping en gebruik de middag om de stad te bezoeken. Een touristisch trekpleister is de Puente Nueve; een 120 meter hoge brug over de kloof die de stad in tweeen splitst. Een stukje voorbij Ronda ligt een leuk weggetje dat over de Puerto del Viento gaat. 1190 meter hoog. Dat steld dus weinig voor na die Pico de Veleta. Het weggetje slingerd door Sierra de Ronda en staat als gevaarlijk op de kaart vanwege de smalle, onoverzichtelijke bochten. De kale, rotsige bergen hebben mooie kleuren. Genieten voor een fietser.

De laatste nacht breng ik door in El Chorro. Hier zijn twee meren verbonden door een heel diepe, smalle kloof. In de kloof is in 1921 een brug gebouwd om spullen te vervoeren, 100 meter boven het water. Het smalle wandelpad langs de steile helling is inmiddels onbegaanbaar. Af en toe zijn er nog wel waaghalzen die een poging doen de kloof door te steken. Ik ga het i.i.g. nu niet proberen. Morgen is mijn laatste dag en moet ik het vliegtuig halen terug naar Nederland. Maar wie weet....misschien als ik hier nog eens ben.....

andalusiaandalusia

Naar boven