header
Home Over mij
Uitrusting
Tips & Tricks
Blog

NOORWEGEN 2014
5 Juli t/m 27 Juli 2014. Afstand: 1969km
Voor foto's van deze reis klik

Vorig jaar was ik er voor het eerst in Noorwegen en ik vind het een geweldig land om te fietsen. Afwisselend landschap, natuur, ruimte, gravelpaden met weinig verkeer, stilte, frisse lucht en het allemansrecht. Het was me zo goed bevallen dat ik besloot om er weer naartoe te gaan. Dit keer ben ik iets meer naar het Noorden gefietst. En wederom heb ik genoten van alles wat dit land te bieden heeft..   

De route
Met KLM ben ik vanaf Amsterdam naar het vliegveld Gardemoen in Noorwegen gevlogen. Vanaf daar is mijn fietstocht begonnen. Van Gardemoen naar Honefoss waar ik een deel van de Nasjonal Sykkelrute 4 ging volgen en afsloeg naar Fagernes. Vanaf Fagernes fietste ik naar het Jotunheim Nacional park en hier heb ik de Jotunheimvege gevolgt tot aan Vinstra. Vervolgens naar Otta en toen door het dal tussen Reinheimen en Breheimen naar Geiranger. Toen de pittige Trollstigvegen naar Andalsnes. Vanaf daar fietste ik langs de fjorden en vervolgens pakte ik de Pelgrimroute op naar Trondheim. van Trondheim naar Roros en langs het Femunden meer verder naar het zuiden. Door Elverum en met een boog terug naar het vliegveld Gardemoen.

De route die ik fiets, heb ik in Mapsource gemaakt. De route heb ik in delen opgeslagen en ge-upload naar mijn GPS. Ik vind het erg prettig om op de GPS te fietsen. Hierdoor kom ik vaak op kleine weggetjes die niet op een landkaart staan. Ook hoef je onderweg niet steeds op de landkaart te kijken. Ik heb wel altijd een landkaart bij me. Op een landkaart heb je een beter overzicht van waar je bent. Dit is ook handig als je van de route wilt afwijken.

route noorwegen

Verslag Noorwegen

Op zaterdagmiddag, 5 juli, land ik op luchthaven Gardemoen. Omdat ik met KLM vlieg heb ik mijn fiets verpakt in een grote kartonnen doos. Hij is gelukkig ook gearriveerd en staat bij de Oversized bagage. Ik zet mijn fiets in elkaar, hang de tassen erop en mijn reis begint.

Een slecht begin
Het eerste stuk fiets ik over een brede weg. Het fietst wel lekker door maar wanneer ik voor een tunnel sta waar een groot verkeersbord "verboden voor fietsers" hangt, ben ik niet zo blij. Naast de weg ligt een gravelpad. Mijn GPS geeft aan dat dit pad de tunnel omzeilt en uiteindelijk op een andere weg uitkomt. Proberen maar! Ik moet wel een hek over. Dus fiets afladen, tillen, en weer opladen. Het pad gaat omhoog en al snel wordt het een wandelpad. Rotsig. Ik moet mijn fiets over boomstammen tillen en op een gegeven moment kan ik niet meer verder. Het gaat te steil omhoog en er komt geen eind aan. Ik wordt verrot gestoken door allerlei steekbeesten en ook val ik nog eens waardoor ik mijn been openhaal. Dit is geen goed begin. Een zinloze actie! 20 kilometer terugfietsen en een andere route nemen.

andalusia andalusia andalusia

Ik ben op weg naar Fagernes en volg de Nasjonal Sykkelroute 4. Er zijn verschillende fietsroute in Noorwegen en dit is er dus een van. Hoewel ik gelezen had dat deze route bewegwijzerd zou zijn, heb ik geen enkel bordje gezien. Met de GPS gaat het prima. Het is een mooie route over rustige wegen. Al gauw zit ik op zo'n 700 meter. Het is bewolkt en hoe hoger ik kom, hoe mistiger het wordt. Ik kan nog geen 20 meter ver kijken. Jammer van het uitzicht. Het moet erg mooi zijn. Aan de andere kant van de berg is het gelukkig helder en kan ik toch nog van het landschap genieten.

In Fagernes tref ik mijn zus en zwager. Zij zijn ook in Noorwegen op vakantie maar dan wel met de auto. We verblijven gezamelijk een dag op de camping. Helaas regent het die dag. Toch vermaken we ons wel en 'savonds, tussen de buien door, lekker barbequen.

andalusia andalusia andalusia

Jotunheim
Jotunheimen vormt het hooggebergte van Noorwegen. Hier zijn de hoogste toppen bijna 2500 meter. Vorig jaar was ik al in Jotunheimen. Toen zag ik een intressant weggetje liggen dat niet op mijn route lag. Nu ik toch weer in de buurt ben, neem ik nu wel dat weggetje. Het is de Jotunheimvegen. Een gravelpad waar gemotoriseerd verkeer tol moeten betalen. Als fietser kan je gewoon om de slagboom heen rijden. In Noorwegen zie je veel van dat soort wegen. Ze liggen vaak in Nationale parken en ik raad zeker aan om deze wegen op te zoeken. Weinig verkeer en prachtige gebieden. Jotunheim is dus zo'n prachtig gebied. Mooie uitzichten over het onbegroeide landschap. Midden op de weg loopt een kudde geiten. Ze gaan geen stap opzij als ik langzaam kom aanfietsen. Ik stop en al snel sta ik middenin de kudde. Nieuwsgierig trekken ze aan mijn fietstassen. Ze ruiken natuurlijk brood en bananen.

andalusiaandalusiaandalusia

Geiranger
Via Otta fiets ik over RV15 naar Geiranger. Deze weg loopt door een rotsig gebied met blauwe meren. Ik kampeer hier op een plekje met een van de mooiste uitzichten. Wildkamperen is in Noorwegen toegestaan en ik doe dat dan ook graag. Heerlijk om helemaal alleen te zijn en 'savonds naar de stilte te luisteren.
Het is vrij gemakkelijk om een mooi plekje te vinden. Vaak fiets ik een gravelpaadje op zodat ik een stuk van de weg af ben en zet mijn tentje op een plek waar ik niet of moeilijk te zien ben vanaf het pad. Soms is het wat lastig om een vlak stukje te vinden. Ook heb ik een paar keer gehad dat ik een mooi plekje zag vanaf de weg maar dat bleek heel drassig te zijn. Kamperen in een bosrijk gebied is ook niet aan te raden. Grote kans dat het er stikt van de midges (kleine, bijtende, vliegjes die je werkelijk gek kunnen maken), muggen of andere steekbeestjes.

De zon schijnt en het is warm. Geiranger lig aan het Geirangerfjord op zeeniveau. Dat is dus flink afdalen vanaf 800 meter. Na een afdaling volgt natuurlijk weer een klim. En wat voor één! Ik zie de weg al tegen de schuine berghelling liggen. Een mooie zigzagweg waar ik wel even zoet zal zijn.
Bij Eidsdal vaar ik een fjord over. Van de bootman krijg ik een paar heerlijke aardbeien. Evenlater fiets ik door een fruitgebied. Aardbeien en abrikozen worden hier geteeld. Natuurlijk moet ik even proeven.

andalusia

Trollstigen
Ik fiets langs de rivier Valldola over weg 63. Het is een van de mooiste toeristische route van Noorwegen. Duizelingwekkende vergezichten, steile bergwanden, watervallen, diepe fjorden en vruchtbare dalen. De weg brengt mij langzaam omhoog naar uiteindelijk 850 meter. Vanaf hier kijk je over het Natinaal park Reinheimen. Hier blijf ik een tijdje van het uitzicht genieten. Het is mooi helder weer, en warm. Een half uurtje later tref ik de twee engelse fietsers weer die ik eerder gezien had. Ik dacht dat ze voor me reden maar ergens zal ik ze gepasseerd zijn op deze weg. Ze zijn in Finland gestart en vinden Noorwegen, en vooral dit gedeelte, het mooiste van hun trip het mooist.
Na een afdaling kom ik op de Trollstigen. Dit steilste stukje bergweg heeft een stijgingspercentage van 9% en bestaat uit 11 haarspeldbochten. Deze weg is in 1936 aangelegt en uniek in de wereld. Voor mij wordt het afdalen met 9%. Heftig met die scherpe bochten! Mijn handen verkrampen van het knijpen in de remmen. Eenmaal beneden kom ik aan in Andalsnes. Een leuk plaatsje met 3000 inwoners. Omsloten door hoge rotswanden.

andalusiaandalusia

Trondheim
Mijn tocht gaat verder langs de Langfjorden. Makkelijk fietsen want de weg ligt vlak langs het water. Bij Sunndalsora ga ik echter weer het land in en dat betekend klimmen. Ik volg de Natjonal Sykkelrute 8. Ook op deze route heb ik geen enkele richtingaanwijzer gezien. Voor Opdall ga ik linksaf de Pelgrimsroute op. Deze volg ik tot aan Trondheim. Hoewel ik door mooie gebieden fiets, vind ik het een beetje saai. Waarschijnlijk komt dat doordat ik al zoveel moois heb gezien. Ook heb ik onderweg 2 dagen regenachtig weer gehad. De wolken hangen dan laag in het dal. Dit maakt het landschap somber.In Trondheim is een fietsvriendelijke stad. Overal zijn fietspaden en ik zie ook veel mensen op de fiets. De fietspaden zijn tweerichting. Regelmatig moet je oversteken of ligt er een tunneltje onder de weg door omdat het pad dan ineens aan de andere kant van de weg verder gaat. Erg opletten dus.

andalusiaandalusia

Rendieren
Het gebied tussen Trondheim en Roros ligt het Forollhogna Park. Dit is de plek van de grootste wilde rendierpopulatie van Noorwegen. Het is geweldig om die dieren van zo dichtbij te zien. Ze lopen vlak voor me de weg over en wanneer ik een pauze neem, loopt er een moeder met jong vlak langs me voorbij.

Tussen de middag neem ik vaak een lange pauze. Dan zoek ik een mooi plekje op, maak een kop koffie, eet wat en ga dan op mijn gemak een boek lezen. Ik heb een ereader bij me. De uitvinding van de eeuw!   

andalusiaandalusia

Roros en Gradalen
Na de mooie natuur van het Forollhognapark fiets ik naar Roros. Ik probeer nog een wildplekje te vinden voor de nacht maar het gebied is te drassig.  Dan maar op de drukke camping. De volgende dag neem ik de tijd om Rorors te bekijken. Het is een oude mijnstad waar veel goud is gevonden. In het oude centrum staan nog de houten huizen uit de 17de en 18de eeuw. 

Nadat ik nog een ritje naar Sinnervika gemaakt heb, pak ik mijn spullen in en fiets verder langs het meer Rismosjoen. Ik sla rechts af een bomweg op; Tufsingdalen. Een bomweg is een priveweg. De ongeasfalteerde weg is afgesloten met een slagboom en als je hier met een voertuig overheen wilt, moet je geld betalen. Voor fietsers is het vrij toegankelijk. Er is weinig verkeer op zo'n weg en het gaat vaak door natuurgebieden heen. Heerlijk fietsen dus. 

andalusia

Trysil

De afgelopen dagen is het ontzettend warm geweest in Noorwegen. Het kwik komt tot boven de 30 gr. Het water in de rivieren staat erg laag vanwege de vroege dooi die geweest is. Een visser verteld me dat de vis daardoor erg klein blijft. Er wordt veel gevist op zalm en witvis.

Bij Trysil ligt het grootste skigebied van Noorwegen. Nu is er gelukkig weinig te skieen. Het is op het moment de warmste dag van het jaar in Noorwegen. Ik blijf een dag op de mooie camping en besluit om een kanotocht te maken. In de bergen, 18 km verderop is een meer. Hier huur ik een kano en peddel een halve dag op het spiegelgladde meer. Via een smal stroompje kan je naar een tweede meer varen. 

De volgende dag weer verder op de fiets. In Elverum ontmoet ik een collega fietser die het niet meer ziet zitten. Hij heeft 2 weken door Zweden gefietst. Hij heeft alleen maar door bossen gefietst en kan geen boom meer zien. Uit wanhoop is hij Noorwegen ingegaan op weg naar Bergen. Ik vertel hem dat hij de bergen op moet zoeken en dat het Hardangervidda NP zeker de moeite waard is. Hij krijgt weer een beetje hoop.

andalusiaandalusiaandalusia

De laatste loodjes
Mijn vakantie zit er bijna op. Erg jammer want ik wil nog niet naar huis. Bij het naderen van Gardemoen wordt het landschap steeds vlakker. Je ziet hier veel landbouw. Ook nu ik in bewoond gebied kom, kan je heel mooie gravelpaden vinden. Ik ben zo blij met mijn GPS! Op 30 km van het vliegveld zet ik mijn tentje voor de laatste keer op. Ik heb weer een mooi plekje langs een meer gevonden. Kan ik mezelf meteen even wassen in het ijskoude water.

Op de laatste dag zie ik nog twee elanden vlak langs de weg in het graanveld staan. Zodra ik dichterbij kom rennen ze snel het bos in. Heb ik toch nog elanden gezien! In een stadje haal ik wat dozen om mijn fiets straks in te pakken. Met de stapel karton onder de snelbinder fiets ik de laatste 10 km naar het vliegveld. De reis zit erop. Het was weer een mooie tocht. 

andalusiaandalusiaandalusia

Meer foto's van deze reis

Naar boven