header
Home Over mij
Uitrusting
Tips & Tricks
Blog

NOORWEGEN 2013
29 Juli t/m 23 augustus. Afstand: 1685km
Voor foto's van deze reis klik

De route

De route die ik gefietst heb, gaat door de mooiste berggebieden van Noorwegen. De gehele route had ik uitgewerkt in Mapsource. Ik reed dus m.b.v. de GPS. Juist hierdoor kwam ik op paden die je op een landkaart niet zou vinden.
Ik ben gestart in Oslo. Vervolgens iets naar het noorden en door Opland naar Jotunheimen; het hooggebergte van Noorwegen. Door een adembenemend landschap ben ik naar de Hardangervidda gefietst. De grootste hoogvlakte van Europa. Hier ligt de Rallarvegen; een fietsroute langs een oude spoorlijn. Door het gebied Telemark ben ik weer terug naar Oslo gereden.

Verslag Noorwegen 2013

Hoewel ik begin van de middag aankom op het vleigveld van Gardemoen, kan ik pas aan het eind van de dag vetrekken. KLM was mijn fiets vergeten in te laden en ik moest dus wachten totdat hij met een latere vlucht aankwam. Gelukkig is het lang licht in Noorwegen want ik was van plan om nog een stuk te fietsen vandaag. Ik fiets naar het Noorden richting Hamar. Al vrij snel rij ik in een mooi heuvellandschap met volop Lupines langs de kant van de weg. 

De eerste dagen valt het weer wat tegen. Het regent zo af en toe. Gelukkig is het niet koud. Het weer in Noorwegen is vergelijkbaar met dat in Nederland. Zeer wisselvallig.  Na 2 dagen gaat de zon schijnen en de rest van de vakantie heb ik schitterend weer.

 

Peer Gynt Vegen
Bij Skeikampen klim ik omhoog naar de 1000 meter. Vanaf daar neem ik de Peer Gynt Vegen. Dit is een tolweg over de hoogvlakte van Swingvoll naar Vinstra. Vanaf de hoogvlakte heb je een prachtig uitzicht op de Jotunheimen in het westen en Rondane in het noorden. Er wordt hier ook veel gewandeld en gelanglaufd in de winter. Aan het eind van de dag vind ik een plekje voor de tent. De volgende ochtend wordt ik gewekt door een bel en loopt er een groep schapen rond mijn tentje.

 

Jotunheimen
Jotunheimen ligt in centraal Noorwegen. Het is het hoogste gebergte  van Noorwegen met toppen van boven de 2000 meter. Het is een woest en rotsig gebied. De weg ernaartoe vanaf het noorden loopt langs een groot mer. Ik heb pal tegen wind. Ik ben blij als ik na vele kilometers op de de grote camping in Maurvangen aankom. Morgen is een rustdag voor mijn fiets. Ik ga de Beseggen lopen. De Beseggen is een van de mooiste wandelingen van Noorwegen. Met een bootje vaar ik naar memurubu. Het eerste stuk gaat flink omhoog maar eenmaal boven heb je een geweldig uitzicht. Je loopt over een smalle bergkam tussen twee meren door. Het laatste stuk naar de top moet je flink klauteren over de rotsige helling. Een pittige tocht van 16 km. Dat ik daarna drie dagen lang pijn in mijn kuiten had, was het zeker waard.



Tindevegen
Tussen Ovre Ardal en Skjolden ligt een schitterende weg. De Tindevegen. Dit is een tolweg. Ovre Ardal ligt diep in het dal. Dat wordt flink afdalen om vervolgens weer omhoog te fietsen via de vele haarspeldbochten. De weg kronkeld zich tussen het rotsige, kale landschap door. Halverwegen kruip ik onder de slagboom door en vervolg de weg. Uiteindelijk kom ik bij een kruispunt waar ook een hotel is. Een stukje verder zet ik mijn tentje op met een geweldig uitzicht op het ruige gebergte. 



Bjorgavegen
Verder naar het zuiden. Met een pont steek ik het Sognefjord over en  sta dan voor een tunnel van 7 kilometer lang. Er staat een verkeersbord "Verboden voor fietsers". Ik wist dit van te voren maar aan de andere kant van de tunnel ligt een heel mooie route. De Aurlandsvegen naar Flam. Er is ook geen andere mogelijkheid om er te komen. Het enige verkeer wat door de tunnel rijdt, komt van de boot af, of gaat naar de boot toe. Dus zodra alle auto's voorbij zijn, waag ik het erop en fiets zo snel mogelijk de tunnel door. Het is geen pretje want halverwege hangt een grote luchtturbine die me met een hoop kabaal bijna omver blaast. Ik ben opgelucht als ik na 15 minuten weer buiten sta.

De weg gaat weer zigzaggend omhoog. In de berm zie ik eenverscheidenheid aan  bloemen. Dat soort dingen gaan je opvallen, als je met slechts 8 km/uur omhoog fietst. Langs de rotswanden zie ik ook vele waterstroompje naar beneden kletteren. De wanden zijn soms helemaal begroeid met verschillende mossen. Eenmaal op het hoogplateau fiets ik weer door een kaal en ruig gebergte. Er ligt nog behoorlijk wat sneeuw. Aan het eind van de weg daal ik af naar het Aurlandsfjord en fiets door naar Flam.


 
 

Rallarvegen
De Rallarvegen is een fietsroute langs een oude spoorlijn. Het ligt in de Hadangervidda; het grootste bergplateau van Europa. Vanaf Flam (op zeeniveau) klim ik over een slechte weg omhoog naar Myrdale. Ik kom op dit stuk vrijwel geen fietsers tegen. Vreemd, aangezien dit een zeer populaire mountainbike route is. De meeste fietsers nemen de trein naar Myrdal en stappen dan pas op de fiets. Het laatste stuk is zo steil en rotsig dat ik moet afstappen. In Myrdal is het druk met touristen. Vanaf hier vertrekt een oud treintje. Ik fiets verder richting Finse door een schitterend landschap. Het hoogste punt op deze route is 1343 meter.  Af en toe  wordt het pad versperd door een dikke laag sneeuw. Het pad is redelijk goed te berijden. Halverwege, vlak voor Finse, vind ik een plekje voor de nacht. De volgende dag is het weer omgeslagen. Er hangt een dikke laag mist en het is een stuk kouder. Vanaf Finse is het pad beter en fiets ik door een golvend landschap.Haugastol is het eind van dit pad. Ik ga rechtsaf naar Eidsfjord. Ik heb een flinke tegenwind. Zelfs wanneer ik bergaf ga, moet ik meetrappen. De camping in Eidsfjord ligt zo mooi tussen de steile rotswanden, dat ik besluit hier te blijven voor de nacht.



Aan de westkant van de Hardangervidda regent het. Het regent daar vaak. Er wordt, juist vanwege het klimaat, veel fruit geteeld. Omdat ik niet van regen hou, besluit ik weer het binnenland in te gaan. Dit kan pas bij Hara want ik moet om het hooggebergte heen. De weg naar Rjukan loopt door een bosrijk gebied. Rjukan ligt zo diep in een smalle vallei dat er bijna nooit zonlicht op schijnt. Ik blijf er een dag om een wandeling te maken. Ik wandel langs de Krossobanen(kabelbaan) omhoog naar 866 meter. Vanaf dat punt heb je een mooi uitzicht op de Gaustatoppen.
Onderweg naar Oslo kom ik door het plaatsje Notodden. Hier staat een heel mooie staafkerk waar ik graag even een ommetje voor maak. De staafkerk van Heddal. de kerk werd gebouwd begin 13de eeuw. Het is de grootste staafkerk van Noorwegen. Geheel van hout. Erg mooi.
Ik zak iets af naar het zuiden en pak daar de Sykkelroute 2 op. Deze gaat door een bosrijk gebied.  Bij een meertje neem ik pauze en zoek wat verkoeling want het is weer behoorlijk warm.
Vanaf Larvik volg ik de Sykkelroute 1A. Ik pak een pont van Horten naar Moss en volg dan de Euro 7 route naar Oslo Hier is het vrij vlak dus ik kan lekker doorfietsen. Op de grote camping in Oslo blijf ik 2 nachten zodat ik de stad kan bezoeken. De laatste dag vertrek ik al heel vroeg in de ochtend richting Gardemoen(airport) om mijn vliegtuig te halen. Het is ca. 65 kilometer. Ruim op tijd ben ik op het vliegveld en kan op mijn gemak mijn fiets inpakken voor de terugvlucht.