header
Home Over mij
Uitrusting
Tips & Tricks
Blog

Wandelen in de Alpujarras (Andalusie)
29 oktober t/m 8 september 2014. Afstand: 200 km
voor alleen foto's van deze reis klik

De route
De route die we lopen, is een deel van de GR7. De GR7 is een lange afstands wandelroute die van de Vogezen in Frankrijk tot Gibraltar in Zuid Spanje loopt. De gehele route is 3300 kilometer lang. De route loopt ook door de Alpujarras, het gebergte dat aan de zuidflank van de Sierra Nevade ligt. Dit stukje gaan wij volgen. Een afstand van 200 kilometer. 

De route van deze wandeltocht heb ik van te voren opgeslagen in mijn GPS. Hoewel de route is bewegwijzerd, blijkt dit wel nodig want onderweg ontbreken nog wel eens wat aanwijzingen of staat het onduidelijk aangegeven. Ook hebben we een wandelkaart mee voor het overzicht.

De route gemaakt in Mapsource:


Wandeltrektocht in de Alpujarras

We vliegen op  29 Oktober met Transavia naar Malaga. Vanaf Malaga reizen we verder met de bus via Granada naar Alhama de Granada. Dat is ons startpunt van de tocht. Ons einddoel is Laroles, 200 km verderop.

Voor mij is het de eerste wandelvakantie. Ik heb een beetje getraind door twee keer 25-30 km te wandelen met bepakking in de Alblasserwaard.In de Alblasserwaard kan je trouwens mooie wandeltochten maken. Zie korte tochten
Mijn broer Micheil is wat meer ervaren want hij heeft al verschillende grote wandeltochten gemaakt. Lees hier meer over op zijn website

Met wandelen is het heel belangrijk dat je niks teveel meeneemt want elke gram telt. Ik moet dus echt letterlijk afwegen wat ik wel en niet mee ga nemen. Aangezien we pas eind oktober vertrekken, moeten we ook wat warme kleding meenemen. Het kan 'snachts behoorlijk koud worden. Zeker als je in de bergen op 1500 meter zitt. Uiteindelijk kom ik uit op een nette 12 kilo. Dit is exclusief eten, water en brandstof voor de brander. 

Ondanks dat het november is, hebben we mazzel wat betreft het weer. De temperatuur is 18-20 graden en het is zonnig. Normaal gesproken ligt er al sneeuw in de Sierra Nevade, maar dat is dit jaar niet het geval. We beginnen dus met een zonnige dag.

  
De paden
Het merendeel van de route gaat over ongeasfalteerde, autovrije paden. We komen vrijwel elke dag door een dorpje. De dorpjes liggen in de dalen wat betekent dat we dus vaak moet afdalen om vervolgens weer omhoog te klimmen, de berg op. Dit is best pittig omdat het vaak stenige, smalle paden omhoog zijn. In de dorpen is meestal wel een winkeltje of restaurantje waar je wat kunt kopen. Ook is er in ieder dorp een pleintje waar een waterkraan staat met drinkwater. Onderweg zie je vaak kleine riviertjes of stroompjes. Wij hebben hier zonder problemen uit gedronken.  Je hoeft dus niet veel water mee te sjouwen, behalve als je geen sterke maag hebt. Het pad is vrijwel overal goed begaanbaar. Er zijn een paar stukken waar het dichtgegroeid is. Hoewel de route bewegwijzerd is, kan je eigenlijk niet zonder goede kaart of GPS gaan wandelen. De paaltjes met markering zijn niet overal duidelijk of ontbreken af en toe. Ook in de dorpen is er geen markering. En vind dan maar eens het juiste padje dat om het dorp te verlaten.

 

Overnachten
Kamperen geeft het ultime gevoel van vrijheid. Je bent niet afhankelijk van pensions of hotels. Je kan zelf bepalen waar en wanneer je stopt. Onderweg zijn geen campings en als er een is (in Pitres en Trevelez) dan is deze in november gesloten. Kamperen doen we dus in het wild. We hebben iedere dag een mooi plekje kunnen vinden. Dat is geen probleem. Tussen de olijfbomen, in een bos of een vlak plekje een stukje van het pad af. De dagen zijn in November niet erg lang dus om 18:00 gaat het al schemeren. Dan is het tijd om de tent op te zetten en daarna een maaltje van macaronie te maken. De nachten zijn echter wel koud in de tent. We hebben een avond wat sneeuw gehad en dat de tent 'smorgens met ijs zat. Rond 8 uur komt de zon weer op. Wij hebben het geluk dat het volle maan is. Hierdoor is er genoeg licht om de tent op te zetten en te koken. 


Schoenen
Voor deze trip heb ik nieuwe schoenen aangeschaft. Trailrunners van het merk Salomon. Mijn broer is hier heel enthousiast over. Hij loopt hier al een paar jaar op. De voordelen van trailrunners zijn: ze zijn licht van gewicht, drogen snel als ze nat zijn geworden en lopen heerlijk. Dus zodoende heb ik ook een paar aangeschaft. Ik heb hier twee dagen mee getraind en nergens last van gehad. Geen blaren, geen pijnlijke voeten. Ook de 8 dagen wandelen in Spanje ging prima. Over gravel, stenen en asfalt. Trailrunners lijken op hardloopschoenen maar de zool is een stuk harder/steviger. Hierdoor loop je ook op gravelpaden comfortabel en voel je niet ieder steentje. 

 

Sierra Nevade 
Aangekomen in Campaneira besluiten we de GR7 te verlaten om het wat meer de bergen in te gaan. De Sierra Nevade in. Hoewel er een donkere lucht boven het gebergte hangt kiezen we toch voor om de GR411 te volgen naar Capileira. Deze route komt uiteindelijk langs Trevelez waar we de GR7 weer kunnen oppakken. We klimmen naar een hoogte van 1500 meter en aan het eind van de dag zetten we onze tentje op. Het wordt een helse nacht. Plots gaat het enorm waaien en regenen. De wind horen we van hoog uit de bergen onze kant opwaaien. Enorme rukwinden blazen mijn tentje plat tegen de grond. Slapen doe ik nauwelijks. Zodra het licht wordt, pakken we de natte spullen in en in de regen en wind dalen we af naar Trevelez waar gelukkig de zon schijnt.


 

Het wandelen
Wandelen is volgens mij de meest trage manier om vooruit te bewegen. Je loopt per dag gemiddeld 25 km waardoor je eigenlijk maar een zeer klein gebied kunt zien. Wat wij in 8 dagen gelopen hebben zou ik bijvoorbeeld in 1,5 dag op de fiets kunnen afleggen. Maar met wandelen kan je paden nemen waar geen ander verkeer is. Je verlaat de bewoonde wereld en loopt zo de wildernis in. Je beleefd de natuur en het land nog entenser dan wanneer je fietst. Je gaat meer letten op de vegetatie en ziet plantjes en mossen en insecten. Je stopt wat vaker om van een uitzicht te genieten.
Omdat je op paden loopt waar je vrijwel niemand tegenkomt, is het eenvoudig om een kampeerplekje te vinden. Daar hoef je je dus niet druk om te maken. Wat wel een aandachtspunt is, is dat je goed moet opletten dat je voldoende water en eten meeneemt. Teveel meenemen is niet handig omdat je het mee moet sjouwen maar te weinig is helemaal niet handig. Je moet dus goed in de gaten houden waar je weer wat kunt kopen.
 


Het eindpunt
En dan naderen we het eindpunt van deze tocht, Laroles. Ik heb een euforisch gevoel. Dat heb ik als onervaren wandelaar toch maar even gefikst. Ik ben trots op mezelf. Micheil, die al een paar dagen aan de diaree is, is net zo blij om het eindpunt te zien. Eenmaal in het dorp, leggen we ons neer op een bankje op het plein. Twee uur later toasten we op het volbrengen van onze tocht op het terras van een leuk restaurantje met uitzicht op de Alpujarras.
Op een zware maar zeer mooie wandeltocht.



Meer foto's van deze reis